Daha iki gün önce yazdık, seçimlerin galibi AKP üstüne; e-postalar gelmeye başladı aklı yeşilli ve rahatsız yüreklerden kokulu/korkulu.
Gönül rahatlığı duymadan oy veriyorsa bir insan; şuna inat, buna inat diye kandırma gerekçeleri hazırlıyorsa bir insan; dün nerede durduğunu ve orada niçin durduğunu unutuyorsa bir insan, ülke çapında bir rahatsızlıktan söz etmemiz gerek. Çünkü o bir insanların sayısına yüzde kırk yedi diyorlar.
Bir afişini konuşalım bugün AKP’nin. Hani üzerine Menderes-Özal-Erdoğan resimleri basılmış afişini konuşalım.
Erdoğan, belediye başkan adayı olarak dolaşıyor Fatih sokaklarını. Halktan partisi adına, ki Refah’tır o partinin adı, oy istiyor. Gömlek, değişmek gibi kelimeler ağzında yok o günlerde Erdoğan’ın.
İktidarda ANAP adlı parti var; Semranımlı, Ahmet Özal’ın arkadaşları prensler, dört eğilim vurgunculuğuna soyunmuş işadamları ve yağdanlık görüntülü milletvekilleri, partililer..
RP o günlerdeki gayretine, Erdoğan’ın RP adına oy istemesine o gün gülenler yok mu idi? Vardılar! Ve gülüyordular her önlerinden geçişinde Erdoğan’ın, bıyık altından. Ben gördüm onları. Çünkü onlar benim hep görme alanım içinde olmuştular.
Onlar, kimler mi idiler?
Erdoğan onları bilir, benim bildiğim kadar. Bugün en yakınındalar, milletvekili sıfatı ile. Derler ki listeye bizzat Erdoğan yazdı onları. Halbuki biz, onlar Erdoğan’a güldüklerinde çok üzülmüştük.
Erdoğan değişmiştir, hazmeder. İlgi alanımda değil bu sindirim problemi. Benim sözüm Erdoğan’a: Bugün afişlerine koyduğun Özal’ın partisine niçin gitmemiştin? Neden bizim partimizde, bizi kandırdın yıllarca? Değiştim demen, bizim hesaplaşmamızı engelleyemez! Bir gün mutlaka…
Sana o gün gülenler, yani bugün koruman altındakiler, o gün ANAP’lı olmanı engellemelerinin hesabını, o gün Semranım, bugün Erdoğan diyerek kolaylaştıramazlar.
Konuşmamamız cesaret olmasın birilerine.. Yavaş, yavaş..
Özal’ın ve ANAP’ın yerinde yeller esiyor bugün. Özal gömleği giyenleri de göreceğiz!
Bir yanıt bırakın