Bu ülkede bir medya terörünün olduğu gerçektir. Hatta bu terörün varlığı medyanın büyük patronlarının biri tarafından bizzat başbakanın da bulunduğu bir açılışta dile getirilmiştir.
“Ellerindeki kameraları bir silah gibi kullananlar…”
Kimdi bunlar? Medya patronunun dile getirdiği o teröristler kimdi?
Bu ülkede soru sorulmaz! Dolayısıyla o patrona da sorulmadı emrinde kaç tane kalemşör/silahşör olduğu?
Hatırlarsanız gizli kamera salgını vardı bir zamanlar kartelin tv kanallarında. Bir zamanlar dediysek, çok değil beş-on yıl öncesinden bahsediyoruz bu ülkenin.
Gizli kamera tuzağı kuranlar, insan hayatlarını karartırken, aldıkları izlenme oranı yüksekliği ile övünüyorlardı.
Bugün ne oldu da gizli kameracılığın, gizli görüntü almanın bir ahlaksızlık olduğunu bağırmaya başladılar? Kendilerinin de bir gün gizli görüntü alanına girebileceklerini niçin düşünmediler o günlerde! Teknolojinin gelişip “cep”lere sığabileceğini hayal edemiyorlardı herhalde.
Ya da sanıyorlardı ki, bu ülkede görüntüleri biz alırız ve istediğimizi, istediğimiz zaman erkanlara yansıtırız. Korkulacaksa bizden korkulur. Biz korkmayız hiç kimseden.
Gerçekten mi?
Elbette hayır! Çoğu inlerinden çıkamıyor korkusundan. Ülke çapında terör estirip iktidar değiştirenler bugün müdavimi oldukları eğlence mekanlarına dahi gidemiyor. Maliye baskını, ekonomik daralma bahaneleri.
Artık başkaları da öğrendi bu ülkede irili ufaklı kamera kullanmasını. Bunun farkındalar. Bir milletvekilinin otel odasındaki görüntüleri hak ihlali saymayanlar, bir artistin otel odasındaki görüntüleriyle meşguller bir aydır. İnsan haklarına sahip olmak kişiden kişiye mi değişiyordu bu ülkede?
Bizim de onlar hakkında duyduklarımız, kamera görüntüsü olarak çıkarsa karşılarına birgün..
O patronlarını bir daha konuştursunlar ve iyi anlasınlar.
Bir yanıt bırakın