“Alkılaşdığım yüzme federasyonu… Derya Büyükuncu’nun beş bin dolara indirdikleri maaşını da kesip, hazreti kapıya koymuş. Yani ulusal seyyah, bu milletin parası ile 2012 Londra Olimpiyat tatilini yapamayacak.” (08.01.2011)
Şimdi gelelim 1992 yılındaki Barcolana Olimpiyatı’ndan henüz sonra yazdığım yazımıza.
Ben sporcunun ilk turda elenenini severim
“Barcelona Olimpiyatları’ndan bir anı…
İngiliz gazeteleri dalga geçmişler.
Kürekçi diye Barcelona’ya götürülen eski basketçi oğlumuzun, yarış daha başlamadan tekne ile sulara gömülmesi üzerine, İngiliz gazeteleri dalga geçmişler.
Bazı gazetelerimiz, kürek sporcusu oğlumuzun rahatsızlığından ötürü seçmelere katılamayıp elendiğini yazarken, bazıları da yarışmak için tekne götürmeyi unuttuğumuzu, ödünç tekne ile yarışmaya kalkan sporcumuzun, sonuçta el atına binen tez iner hesabının doğrulanıp elendiğini yazdılar.
Üç tarafı denizlerle, şehirleri havuzlarla dolu ülkemizde değil de, Amerika’larda yüzme öğrendirdiğimiz Derya’mız ise, suni solunum yapılarak hayata döndürülmüş, seçmeler için girdiği havuzda boğulma tehlikesi ile karşı karşıya kaldığında. Olimpiyat komitesi, ekstra hesap çıkarır mı bilemeyiz, havuzun suyunu yutarak azalttı diye yüzücü Derya’mız.”
Netice: Devlet’i Derya’nın emrine verenlere bir hesap sormak yok mu?
Yüzme Federasyonu’na “aferin” ise, biraz kalın olmadı mı bu aferin?
Bir yanıt bırakın