Kitaplaştırılan röportajını daha okumadım. Gazete sayfalarına düşen “kırıntı”ların çağrıştırdıkları sohbetimizin konusu olsun.
“Yalnız Demokrat” gibi süslü bir sıfatı sanıyorum satışı etkilemek için koymuş olmalılar. Adının bende çağrıştırdığı tek kelime “hayalkırıklığı”dır. O hayal kırıklığını yaşıyan ve susan o kadar çok insan gördüm ve tanıdım. Onun partisine en çok oy desteği veren ve en çok milletvekili çıkaran Konya ilinde yaşamıştım, ülkemin insanlarının şahsiyetlerini geliştirdikleri ve kendilerini bulmaya başladıkları 1973 seçimleri öncesini.
O toprakların bir köyünde üretilen bir fıkrayı, anlatan köylünün ağzından yazarsam, “beklenti”ler daha iyi anlaşılacaktır.
“Hannenoğlu Konya’ya mitinge gider. Demokratik partililerin Bozbeyli’yi karşılaması ve gövde gösterileri vardır. Hannenoğlu eski demokratlardan. Kayseri’ye, Mersin’e CHP mitinglerine giden hemşehrilerine inat sattığı tek ineğinin parasını koyar cebine, düşer Konya yoluna.
Konya’da, Ankara yoluna karşılamaya çıkacak hiçbir araca almazlar Hannenoğlu’nu. Ne minübüslere, ne otobüslere. Başka arabaya der, bindirmezler.
Ne yapsın Hannenoğlu? Elinde bayrak kalakalır ortada. Köyden niye gelmişti? Sonra bulur çareyi. Konya’da yük taşımakta kullanılan üç tekerli araçlardan birine biniverir. Bisikletçiye, sür oğlum derken, elindeki bayrağı sallayarak bağırmaktadır, kafilenin en sonundan.
– Yine de Bozbeyli!”
Bu ülkenin Kıbrıs zaferini tattıran ve Anadolu’ya sanayi hamlesini başlatan MSP’nin oyuna ve milletvekili sayısına yakın bir yerde olmasına rağmen, Bozbeyli’nin Demokratik Partisi siyasette yoktur.Bu yokluğu suskunlukla karşılarken, Anadolu insanı, yaşanan hayal kırıklığını yıllar sonra dile getiren, o partinin ağır toplarından “Koca Reis” Sadettin Bilgiç’tir. Bozbeyli bizim yanlış seçimimizdi, der.
O seçim öncesi Taksim’de miting yaparken MHP, oradan geçtim. Meydanın dörtte birini dolduran kalabalığı Türkeş’in konuşmasına hazırlamaya çalışan yörük kıyafetli birinin sesi kalıyor kulağımda. Ki, o gün meydanda iki ineğin çektiği bir kağnı arabası da vardı. Kim, neyi anlatmak istiyorsa gayri…
– Bozbeygirli’ye yol ver yarabbi!
Kıratlı AP’den ayrılarak Demokratik Parti’yi kuran Bozbeyli’yi Bozbeygirli yapmaları çok hoşuma gitmişti o gün. Çünkü ben o gün mizahi de olsa yol istenen Bozbeyli’nin bir Anadolu hareketinin (MSP) önünü kesmek/yolunu kesmek için tezgaha çıkarıldığına inanıyordum. Bilmem bugün sayınBozbeyli’nin bu doğrultuda bir özür dilemesi var mı? Bir başka not: O günlerde, MSP’nin adaylarına karşı İstanbul’da Bozbeyliyi destekleyenler/çalışanlar, yıllar sonra MSP’nin devamı sayılan partiden milletvekili oldular ve sonra o partiyi böldüler, yok oldular. Tıpkı Bozbeyli gibi…
Onlar da bir gün yalnız ve kahraman olarak karşımıza çıkarlar mı bilmem.
Bir yanıt bırakın